دعاى جوشن کبیر در بلد الامین و مصباح کفعمى است و آن مروى است از حضرت سید الساجدین از پدرش از جد بزرگوارش حضرت رسول صلى الله علیه و علیهم أجمعین و این دعا را جبرئیل علیه السلام آورد براى پیغمبر صلى الله علیه و آله در یکى از غزوات در حالى که بر تن آن حضرت جوشن گرانى بود که سنگینى آن بدن مبارکش را به درد آورده بود پس جبرئیل عرض کرد که یا محمد پروردگارت تو را سلام مى رساند و مى فرماید که بکن این جوشن را و بخوان این دعا را که او امان است از براى تو و امت تو پس شرحى در فضیلت این دعا ذکر فرموده که مقام نقل تمامش نیست از جمله آنکه :
هوشنگ ابتهاج (سایه)
امدگان و رفتگان از دو کرانه زمان
سوی تو میدوند هان! ای تو همیشه در میان
در چمن تو میچرد آهوی دشت آسمان
گرد سر تو میپرد باز سپید کهکشان
شعر هدیه:
آید آن روز که خاک سرکویش باشم ترک جان کرده و آشفته رویش باشم
یوسفم گـرنزند بـر سـر بالینم سـر همچو یعقوب دل آشفته بویش باشـم
حضرت حجت ابن الحسن (عجل الله فرجه الشریف):
اکثر الدعا بتعجیل الفرج ، فان ذلک فرجکم
بسیار دعا کنید برای تعجیل فرج که فرج شما در آن است.
چه خوشست بوی عشق از نفس نیازمندان دل از انتظار خونین دهن از امید خندان
بنا بر نص صریح قرآن کریم، هنگامی که حضرت موسی(علیه السلام) بر آن شد که برای ملاقات و مناجات با پروردگار خویش آهنگ کوه طور نماید، قوم خویش(بنی اسراییل ) را فراخواند و آنان را وعده کرد که تا پایان سی روز آینده به سوی ایشان باز خواهد گشت و آنگاه که خداوند متعال ده روز دیگر بر آن سی روز افزود عده ای از بنی اسرائیل گفتند موسی (علیه السلام) خلف وعده کرده و این مسأله زمینه ساز فتنه سامری و گوساله پرستی قوم یهود گردید. (الأعراف/142)
نقل قول آیت الله ناصری از آیت الله بهجت پیرامون ظهور +فایل صوتی
دریافت
حجم: 1.37 مگابایت